این نوشته نه تحلیلی قوی و جامع نسبت به تکنولوژی دارد و نگاهی کامل نسبت به سرمایه داری، بیشتر جهت ثبت  تفکرات نگارنده نسبت به فرصتهاییست که تکنولوژی و به صورت خاص فناوری اطلاعات برای ما مهیا کرده است.

برای ۵ میلیون نفر بعدی

گوگل وان ، یک گوشی ارزان با یک رویای بزرگه ، هدف این پروژه دادن امکان دسترسی به اطلاعات و دانش با کمترین هزینه به همه افرادی هست که از داشتن این امکانات محرومند، سری اول این گوشی چند روز پیش توسط گوگل برای عرضه در هند رونمایی شد.

این گوشی یکی از محکمترین  گامها برای دادن دسترسی آزاد به اطلاعات آزاد و ارتباطات آزاد میتونه باشه و در نتیجه اون میتونه کمک کنه زندگی کردن برای خیلی ها ناراحت بشه.

مگه دسترسی آزاد به اطلاعات چه تاثیری تو زندگی آدم داره؟

مولوی تا یه حد خوبی جواب این سوال رو داده( باتشکر از پدر!)

جان نباشد جز خبر در آزمون   هر که را افزون خبر جانش فزون

جان ما از جان حیوان بیشتر     از چه زان رو که فزون دارد خبر

البته امروز دسترسی اطلاعات فقط ، اینکه بدونیم چه کسی  چه کاری میکنه نیست، امروز اطلاع داشتن از اینکه چه اتفاقی در کشور شما میفته ( هرچند خیلی مهمه) ولی تنها اطلاعات و خبر موجود نیست، شما میتونید یک دنیا اطلاعات از ویکی پدیا یاد بگیرید،‌میتونید با تاریخ آشنا بشید، میتونید با علوم متفاوت آشنا بشید و دانش خودتون رو زیاد کنید و در مجموع آدم بهتری بشید. ولی این تنها نکته مثب این قضیه نیست، شما خودتون میتونید خبر باشید، میتونید از کارها و برنامه های خودتون بگید، میتونید ارتباطتون رو گسترش بدید.


 

قبل از اینکه یک مثال بزنم بهتره یک توضیح مختصر بدم در مورد سرمایه داری و نگاهی که من بهش داشتم:

اگر امرور به زندگی های خودمون نگاه کنیم، از ماشینهای که سوار میشیم ،‌خانه هایی که داریم،غذاهایی که در فصل تابستان در یخچال نگهداری میکنیم، سلامتی( پیشگیری و درمان) که از طفولیت تا مرگ بیشتر از گذشته همراهمون هست ،سراسر نشانه هایی از سرمایه داری میبینیم،‌مفاهیمی و امکاناتی که اگر سرمایه داری نبود، حداقل به این شکل بوجود نمیومد و زندگی ما رو به این شیوه سهل و آسون نمیکرد. اما اگر بهتر نگاه کنیم میبینیم که یک جای کار هنوز میلنگید.

گچت سازان بی گجت، یخچال سازان بی یخچال، خانه سازان بی خانه،‌متاسفانه هنوز عده ی زیادی هستند که زندگی سختی دارند و معاششون از ساخت چیزهای میگذره که داشتنشون حتی در حد یک رویا هم براشون وجود نداره و خب این یکی از سیاهترین نقطه های نظام سرمایه داری هست!


 

اما گوشی اندروید وان، اینترنت و گوگل چه جوری میتونن به کمک این افراد بیان؟

واقعا داشتن یک گوشی هوشمند( و استفاده درست از اون) میتونه خیلی زندگی هر کسی رو بهتر کنه ، همین که دانش شما بیشتر بشه، یعنی شما میتونید کار بیشتر انجام بدید ، بهتر تجزیه و تحلیل کنید و کار بهتری پیدا کنید (یاحتی کار خودتون رو راه بندازید)‌ و در نتیجه زندگی بهتری داشته باشید.

اما شاید داشتن تخصص به تنهایی کافی نباشه،‌شاید الان برای این رویا پردازی زود باشه، ولی مثلا این افراد میتونن با  داشتن یک رزومه از تخصص هاشون توی Linkedin بتونن نه یه عالمه که حداقل  یه سری فرصت شغلی پیدا کنن و بتونن یک ارزش افزوده بیشتر تولید کنند و درآمد بیشتری داشته باشند.

شاید تا رسیدن به همچین روزی فاصله زیادی داشته باشیم ولی همین الان هم اگر اون فرد ایده و خلاقیت کافی داشته باشه و یا حتی یک طرح توسعه برای کسب و کار کوچیکش(حتی بقالی) هم داشته باشه، میتونه برای کسب سرمایه اقدام کنه ولی چه جوری؟

Crowd Funding

نمیدونم چقدر با این مفهوم آشنایی دارید ولی یکی از بزرگترین ایده هایی هست که در عالم اینترنت بوجود آمده، ایده ای که میتونه خیلی از محدودیت ها رو برای پروزاندن ایده ها از بین ببره.

فکر اصلی بر این مبناست که من یک ایده خوب دارم، یا برای توسعه کار یا برای خلق یک ایده نو ولی سرمایه کافی برای راه اندازی کار رو ندارم و شما آدمی هستید که یک مقدار پول دارید- زیاد یا کم- که میخواید پولتون رو به گردش دربیارید و شاید دوست داشته باشید با کمی ریسک با من همکاری کنید و کمک کنید تا این ایده شکل بگیره. خب تا قبل از اینکه اینترنت باشه و سرویس ها ارائه دهنده Crowd Funding بوجود بیان ، هیچ راهکاری نبود، حتی فکر اینکه این کار  امکان داشته باشه هم احتمالا نبوده، اما حالا از همه جای دنیا میشه به راحتی و فقط با داشتن ایده خوب میشه و متقاعد کردن سرمایه گذار شما میتونید سرمایه گذاری رو شروع کنید، بذارید دو تا نمونه جالب مثال بزنم:

 

Kickstarter

یکی از معروف ترین سایتهایی که توی این زمینه فعالیت میکنه، به ادعای خودشون بیشتر از ۱ میلیارد دلار تونستن برای ایده ها سرمایه جذب کنند. توی این سایت ایدههایی برای اجرای تئاتر ،موسیقی، ساخت ربات(ط)  و حتی ایده های بلند پروازانه که میخواستند مرزهای علم رو گسترش بدند، میتونید پیدا کنید، فارغ از این اگر شما اهل ایران و یا کره شمالی نباشید به راحتی میتونید ایده خودتون رو عرضه کنید و اگر با استقبال سرمایه گذارها روبرو  شدید کار خودتون رو شروع کنید.

 

 

Kiva

کیوا شاید به اندازه Kickstarter معروف نباشه، ولی ایده خیلی جالبی داره، توی این سایت شما لازم نیست ایده بزرگی داشته باشید، شما اگر یک مغازه توی یکی از روستاهای سریلانکا هم داشته باشید  و با مشکل مالی روبرو شده باشید یا بخواهید کسب و کارتون رو کمی توسعه بدید، میتونید توی سایت درخواست وام کنید، و بعد از اینکه سرمایه لازم برای کار شما جمع شد،‌ پول رو دریافت میکنید و میتونید  بعد از سروسامان گرفتن کار وام دریافتی رو (شاید با سود کم) برگردونید.

 

 

موخره

شاید هنوز هم این ایده ها اونقدر پا نگرفته باشند و شاید به راحتی نتونند توی همه جوامع نفوذ پیدا کنند. فارغ از این ایده ها قرار نیست بالکل قشر کارگر رو از بین ببره ولی میتونه جهان رو به سمتی ببره که گجت داران بی گجت دیگه بی گجت نباشند و دیگه مثل برده باهاشون رفتار نشه. بیشتر دونستن ،‌بیشتر ارتباط داشتن و بهتر شناختن دنیا اطراف میتونه زندگی رو برای هر فردی زیبا تر کنه.

 

همه این حرفها رو گفتم که بگم به نظر من با این پیشرفت و رشد تکنولوژی دنیا هر روز جای بهتری برای زندگی کردن میشه حتی اگر اینطور به نظر نرسه.