۱-یکی از مهمترین مشکلاتی که نوع بشر( به صورت خاص ایرانی ها) با اون مواجه اند، فراموش کردن گذشته و درس نگرفتن از تاریخ هست و یکی از مهمترین دلایلی که ما از این درد  کم اهمیت پنداشتن مستند سازیست. امروز که بعد از ۲۳ سال به گذشته خودم نگاه میکنم ، تجربه های زیادی بوده که بخاطر ثبت نکردنشان به فراموشی سپردم.

۲-  «تورو واتانابه» شخصیت اصلی و راوی رمان جنگل  نروژی این جوری از شروع داستان میگه که نوشتن باعث میشه که بیشتر بفهمم و برای درک اینکه چه اتفاقی برام افتاده شروع به نوشتن میکنم. به نظر من این قضیه برای همه افراد صادقه ، انسان هنگام نوشتن در مورد یک موضوع سعی میکنه که به همه  جنبه های اون تسلط داشته باشه ، بیشتر مطالعه میکنه و قبل از انتشار مطلبش بیشتر فکر میکنه که مبادا کاستی در اون وجود داشته باشد. تمامی این فرآیند به آدم کمک میکنه که  بیشتر موضوعات رو بفهمه و بهتر ازشون یاد بگیره.

۳- شاید میشد برای نوشتن و اشتراک گذاشتن حرف ها از شبکه های اجتماعی مثل فیسبوک یا توییتر استفاده کرد و لی اونجا مخاطب ها هر چند زیادند ولی خیلی دقیق نیستند و زمان توجه آنها به نوشته شما به سرعت اسکرول کردن آنها بستگی داره. در وبلاگ هر چند مخاطب کمتری به سراغ شما بیایند ولی قطعا اون مخاطب بسیار برای شما ارزشمندتر خواهد بود.

۴- خود من یکی از شیفتگان دنیای  وبلاگ فارسیم ، تعداد  وبلاگ هایی که هر روز از طریق فید به صورت جدی دنبال میکنم دنبال میکنم کم نیست . از بلاگ روانشناسی گرفته تا بلاگ هایی که حول و حوش تکنولوژٰی ، گیکيت (Geekiiat  خوانده شود) مدیریتی  و حتی بلاگ های که مردم از زندگی روزمره خودشون روایت میکنند.

من هم  به این چند خط آمدم…
خیلی خوش آمدم!+